Ook een plek om te zonnen

 

Deze zeer grote levendbarende hagedis heeft een heel andere plek uitgekozen voor een zonnebad. De grote grazers hier hebben een mooi vlak en droog plekje gemaakt met hun uitwerpselen. Ook een bijzondere tekening bij deze hagedis, bijna zwart/wit.

Zwangere hazelworm

 

Ja, u leest het goed, net als de levenbarende hagedis, de gladde slang en de adder brengt ook de hazelworm levende jongen ter wereld. De bolle buik loopt door tot in de hals, dus het zal wel een flinke gezinsuitbreiding worden. Ik was blij er hier eens een te zien, want tot nu toe was ik ze nog niet tegengekomen rond Velp. Op de terugweg vond ik op een andere plek weer een hazelworm, dus kennelijk waren de weersomstandigheden gunstig dit keer.

Levendbarende hagedis

 

Deze hagedis probeerde ook nog wat zonnestralen op te vangen, lekker bovenin een heidestruikje.

Fris met een zonnetje

 

Zaterdag weer eens op pad geweest. Het bleek een ideaal reptielenweertje te zijn ondanks de wind. Veel ringslangen gezien. Grote exemplaren rond de vijver op de mooiste plaatsen en wat kleinere exemplaren op open plekken in het bos. Op de bosbodem waren overal kleine bruine kikkertjes en padjes te zien, dus voorlopig hebben ze aan voedsel geen gebrek. Wel mooi, die slangen op het dode hout in het water. Misschien moet ik toch eens aan een statief gaan denken, want het is lastig om foto's met die grote brandpuntsafstanden scherp te krijgen.

Witvingrondel

 

De witvingrondel lijkt sprekend op de riviergrondel, de lichte kleur en afgetekende stipjes zijn een goed kenmerk. De baarddraden van de witvingrondel zijn langer, maar bij dit expemplaar reiken ze niet tot de achterrand van het oog in ieder geval.Opvallend is de afgeronde neus. Witvingrondels voelen zich thuis in de vaargeulen van de grote rivieren. Omdat de soort zoveel op de riviergrondel lijkt wordt aangenomen dat hij inheems is, maar nooit opgemerkt als andere soort.

Geen twee dingen tegelijk

 

Het is lastig om twee dingen tegelijk te doen, door het visjesscheppen kom ik minder in de heidegebieden, zodat er weinig reptielen op de blog staan de laatste tijd. Ik heb zelfs nog geen groene zandhagedissen gezien. De bruine vrouwtjes zijn egenlijk niet minder fraai en deze dame poseerde graag.

Dunne snoek

 

Dit dunne snoekje kwam ook even langs.

Druk met vissen

 

Het valt niet altijd mee om leuke foto's te maken van visactiviteiten, maar dit was wel een erg fraai gemengd schooltje vis. Baars (gestreept), rietvoorn (geelgroen met rode vinnen) en blankvoorn (grijsblauw, rood oog) zaten hier aan de oppervlakte op een mooie dag in Immerloo. Ik was van plan op zeelt te gaan vissen op een plek waar ik wel wat fraaie exemplaren verwachtte. De mooie grote zeelten waren er wel, maar ze hadden wat anders aan hun hoofd en het was een flink tumult aan de oevers. Wel erg lastig om een plaatje van te maken, want het water werd door al die activiteit behoorlijk troebel.

Kleine kleine watersalamander

 

Deze kleine watersalamander was een beetje beduust toen zijn wereld ineens werd omgedraaid. Ondanks de regen en het weinige licht toch nog een aardig plaatje.

Bezochte landen

visited 12 states (5.33%)


Zweden een regenachtig middagje in Malmö, maar zo lijkt het wat minder kaal.

Heidelucifer (Cladonia floerkeana)

 

Deze heidelucifers zijn wat regelmatiger van vorm dan het vorige korstmos dat ik gepost heb (Cladonia coccifera). Naam spreekt voor zich.

De lentevuurspin Eresus sandaliatus

 

Deze lentevuurspin op een veel te hete dag op de Hoge Veluwe, nu wel bijna alle reptielen daar gezien op de hazelworm na, want ik zag later ook nog een piepjonge gladde slang en 's ochtends een levendbarende hagedis.

Vrouwtje Zandhagedis (Lacerta agilis)

 

Een bijzonder mooi vrouwtje van de zandhagedis aan het zonnen. Vervelend voor haar, die teken, vooral een teek in het oor lijkt me geen pretje.

Voorjaarsbos

 

Om deze tijd zijn de bossen op hun mooist denk ik. Hier helpt de avondzon ook een handje mee voor het scheppen van de voorjaarssfeer.

Melanistische Levendbarende hagedis (Zoototca vivipara)

 

Mannetje levendbarende hagedis (Zootoca vivipara)

 

Dit mannetje was wat aan het zonnen in de namiddag en af en toe op zoek naar prooien tussen de droge eikebladeren. Ik zag ook nog een hagedis die volledig zwart gekleurd was (melanistisch), maar die vertoonde zich niet meer om te poseren.

Gewone wegwesp (Anopolius viaticus)

 

Deze spinnendoder is de meest voorkomende. Het is nogal lastig om ze zonder spin te fotograferen, want het zijn "bezige bijtjes". Dit exemplaar was zo vriendelijk even te blijven zitten. Hier vlak langs het pad zat ook een levendbarende hagedis en tussen de droge bladeren zitten veel wolfspinnen, die zowel door de hagedis als de spinnendoder zeer gewaardeerd worden. De spinnendoder doodt de spin overigens niet, dat laat hij over aan zijn nageslacht. De wesp begraaft de spin en injecteerd hem met een eitje.

Jong mannetje ringslang (Natrix natrix)

 

Tuin voor de ringslang. Dit gebiedje is door de bewoners enorm ringslangvriendelijk gemaakt ook de das en de levendbarende hagedis voelen zich er thuis en er worden erg veel jonge ringslangen gevonden in tegenstelling tot de gebieden in de wijde omgeving. We hebben het hier over een gebiedje van 2 ha, waar de grootste lokale populatie huist. Gelukkig is het vooralsnog uit de klauwen van projectontwikkelaars gered. Het zou leuk zijn als meer mensen wat zouden doen voor de reptielen in hun omgeving. Hier liggen wat stammetjes in het water waar de slangen ongestoord kunnen zonnen. Ook liggen er veel hopen met compost houtsnippers en dergelijke. Goede adviezen zijn te vinden in "Praktisch natuurbeheer amfibieën en reptielen " van Edo van Ughelen. ( http://www.knnvuitgeverij.nl/www2/dutch/asp/catalogus/frs_IU.asp?ProductID=193 )

Zondag op de Hoge Veluwe

 

Het weer was wat bewolkt en regenachtig maar al met al was het een fraaie dag op ons grootste natuurgebied. Hier heb ik me op een aantal plekken vermaakt met het zoeken naar reptielen. Erg leuk van de Hoge Veluwe is dat het ook toegestaan is om te struinen door het terrein (met uitzondering van de rustgebieden voor het wild), zodat je gewoon lekker kunt genieten zonder dat je in de problemen komt met de terreinbeheerders.

Plaatstrouw

 

Nooit eerder gezien de adder op de Hoge Veluwe. Deze vrouwtjesadder ligt hier toch regelmatig, want het lichaam past precies in een geultje in het mos. Opvallend is het dikke lijf. Dit wordt gemakkelijk verklaard door het feit dat de adder een tweejarige cyclus heeft. Eens in de twee jaar wordt gepaard en deze adder is de winter ingegaan met onvolgroeide embryo's. Ergens in de zomer komen de jongen als volledig functionerende adders in een eivlies ter wereld. Opvallend is wel dat ze eerst nog binnnen enkele dagen vervellen net als de jongen van de gladde slang.

Opmerkelijk is ook dat de fotograaf zich zo ongeveer boven op de adder bevindt. Kan gebeuren zullen we maar zeggen. Erg gevaarlijk is het niet met lange broek en schoenen. Toch had ik de adder verwacht na het vinden van een stukje pitrus in het terrein wat op een wat vochtiger bodem wijst. Een 'dodelijke' combinatie met heide en pijpestrootje.